„parol”), fragment malowidła powyżej W grze istniała możliwość dublowania wygranych. Jeśli poniter obstawił kartę i wygrał z bankierem, mógł obstawić ją ponownie, zaginając jej róg; nazywało się to „parolem” lub „lapą”. Trzecie obstawienie tej samej karty, oznaczane zagięciem jej drugiego rogu, nosiło nazwę „setleva” (franc. sept et le va), czwarte obstawienie, oznaczane zagięciem trzeciego rogu, „kenz lewa” (franc. quinze et le va), a piąte obstawienie „trant lewa” (franc. trente et le va), co oznaczano zagięciem czwartego rogu karty. Każda kolejna wygrana ponitera podwajała poprzednią i jeden postawiony na początku dukat przynosił po pięciu kolejnych wygranych 31 dukatów zysku (1 + 2 + 4 + 8 + 16 = 31). Kolejne wygrane na tę samą kartę były coraz mniej prawdopodobne.
Jeśli po obstawieniu karty poniter zawołał: „Va banque!”, bankier mógł odrzucić taką propozycję lub ją przyjąć [dostęp 2025-01-26]..