z żoną i .

W związku z ograniczeniami nakładanymi na Żydów przez III Rzeszę i zakazem wykonywania zawodu, w 1935 wyemigrował do Palestyny, gdzie początkowo w latach 1935–1936 dyrygował orkiestrą symfoniczną w Jerozolimie, następnie zaś był dyrygentem Palestyńskiej Orkiestry Symfonicznej w Tel Awiwie. W latach 1946–1947 z ramienia Agencji Żydowskiej podróżował do obozów dla przesiedleńców w Niemczech i występował tam m.in. z orkiestrą reprezentacyjną wyzwolonych Żydów w strefie amerykańskiej. Na początku 1948 roku wraz z Elsą Jülich i zagrał koncert w obozie dla przesiedleńców w Bergen-Belsen. Jako dyrygent występował gościnie we Włoszech, Szwajcarii, Austrii i Niemczech.

W 1954 był współzałożycielem kierownikiem artystycznym i dyrygentem orkiestry Kameralnej w Ramat Gan, wykonującej kompozycje klasyczne i klasyczne w połączeniu z nowymi dziełami. Orkiestra regularnie zamawiała kompozycje u kompozytorów izraelskich, takich jak , Paul Ben-Haim (np. „Music for Strings”), , Ödön Pártos i Josef Tal (np. „Saul in En-Dor”). Oprócz koncertów orkiestra brała także udział w przedstawieniach operowych. Był także założycielem i dyrygentem powstałego w 1960 Izraelskiego Towarzystwa im. Jana Sebastiana Bacha.