Nowy kościół wzniesiono na gruncie należącym do wsi i miał on nieuregulowany status prawny. Biskup nalegał na proboszcza odnośnie pozyskania gruntów na własność. Mimo trudności wykańczanie wyposażenia trwało dalej, powieszono m.in. obraz olejny Chrystus w Grobie, autorstwa F. Jędrzejczyka. Ołtarz boczny wyrzeźbił kościelny, Jan Kaliszkowski. Postawiono też kazalnicę o wysokości 2,55 metra. Pozbawiony balustrady chór wsparty na czterech kolumnach mieścił dwugłosową fisharmonię. Najstarszym elementem wyposażenia było XVII-wieczne tabernakulum, które najprawdopodobniej pochodziło z Ostrowa Lubelskiego. Trzypokojową plebanię dla księdza i organisty wykonano również z bali sosnowych (oszalowanych). Miała wymiary 13,4 na 7,1 metra. Wkrótce zakupiono też dom z przeznaczeniem na organistówkę. 10 kwietnia 1937 ostatecznie ukończono procedury mające na celu pozyskanie gruntu pod nowy kościół. Na jego części od razu urządzono cmentarz parafialny.
W trakcie okupacji niemieckiej kościół był czynny, a parafia początkowo działała normalnie. W maju 1942 Niemcy nakazali jednak oddać ziemię kościelną, a także usunąć a terenu kościelnego plebanię, stodołę i WC.