Grigorije Božović cyr. Григорије Божовић (ur. 15 listopada 1880 w Pridvoricy, zm. 4 stycznia 1945 w Belgradzie) – jugosłowiański pisarz i teolog, pochodzenia serbskiego.

Życiorys Był synem czetnickiego wojewody Vukajlo Božovicia. Studiował w Prizrenie, Skopju, Konstantynopolu i w Akademii Duchownej w Moskwie. Po powrocie do kraju w 1905 otrzymał stanowisko profesora w seminarium teologicznym w Prizrenie. W tym czasie ożenił się z nauczycielką Vasiliją, z którą miał córkę Vukosavę. W latach 1913-1919 był sekretarzem gminy Prizren. W 1934 został wybrany do Rady Patriarszej, działającej przy ówczesnym patriarsze Serbskiego Kościoła Prawosławnego Barnabie.

W okresie międzywojennym działał w Niezależnej Partii Demokratycznej, w latach 1924-1927 reprezentował ją w parlamencie Królestwa SHS. W 1926, w artykule opublikowanym w prasie obraził ówczesnego ambasadora Albanii w Królestwie SHS - Ceno beja Kryeziu. W przekonaniu Božovicia osoba, która wcześniej odpowiadała za rabowanie serbskich klasztorów nie powinna pełnić tej funkcji. Sprawa sądowa o zniesławienie dyplomaty obcego kraju została umorzona po jego śmierci.