Miesza się i odstawia się do wystygnięcia. Doda się startą skórkę z cytryny i pomarańczy. Następnie układa się deser na talerzu. Można stworzyć wianek. Na środku wkłada się miseczkę, która stworzy dziurkę. Po kilku chwilach deser zaczyna nabierać pożądanego kształtu. Dekoruje się posypką jak i dodaje się też owoce kandyzowane.
Archestratus starożytny grecki poeta z Geli położonej miejscowości na Sycylii nazywa struffoli po grecku jako enkris (gr. ἐγκρίς), czyli kula ciasta smażona na oliwie z oliwek. Nazwa struffoli pochodzi od greckiego słowa strongoulos, co oznacza „zaokrąglony”. W XVII wieku zakonnice z Neapolu słynęły z struffoli, które sprzedawały ludziom. Zgodnie z tradycją struffoli są uważane za przynoszące szczęście, ponieważ kule są symbolem obfitości. Na Boże Narodzenie zakonnice robiły struffoli jako prezenty dla swoich arystokratycznych patronów, aby podziękować im za ich dobroczynność przez cały rok. Tradycja ta została zachowana przez domowych kucharzy i stała się tradycją bożonarodzeniową. mały|Struffoli po usmażeniu Podobne dania Piñonate (Andaluzja) Gulab jamun (Azja Południowa) Croquembouche (Francja) Lokma (Morze Śródziemne) Pignolata (Sycylia) Teiglach (ciasteczka żydowskie) Czak-czak (danie tatarskie, baszkirskie i środkowoazjatyckie)
Przypisy
Kategoria:Desery Kategoria:Kuchnia włoska Kategoria:Ciasta deserowe