Utwór stanowi apologię Sarmacji (tj. Podola, Rusi Czerwonej, Ukrainy, Wołynia, zob. Roksolania) jako przyjaznej muzom krainy mlekiem i miodem płynącej, którą opiekuje się Apollo, dzieło wykazuje także tendencje etnograficzne i zawiera apoteozy króla Stefana Batorego i jego współpracownika, Jana Zamoyskiego. Ma także charakter poematu dydaktycznego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Twórczość Sebastiana Klonowica Kategoria:Łacińskie utwory poetyckie Kategoria:Polskie barokowe utwory literackie Kategoria:Utwory literackie z 1585 Kategoria:Polskie poematy