Istnieje pewien poziom społecznej akceptacji dla nielegalnych poszukiwań, w szczególności właśnie w stosunku do drobnych poszukiwaczy – ich obrońcy argumentują, że jest to sposób na wybrnięcie z ciężkiej sytuacji materialnej.
Cele poszukiwaczy Rabowane są zarówno miejsca niebadane przez archeologów (takie, gdzie nie są prowadzone regularne badania), jak i znane stanowiska archeologiczne. Willa Armira, stanowisko archeologiczne od 1964 roku, była obrabowana po 1990 roku. Ratiaria, gdzie wykopaliska były prowadzone do lat 80. XX wieku, jest regularnym celem wypraw nielegalnych poszukiwaczy; teren wokół dawnej rzymskiej fortecy jest określany mianem „krajobrazu księżycowego” właśnie ze względu na liczne pozostałości nielegalnych poszukiwań.
Dolina Trackich Królów również przyciąga licznych tzw. poszukiwaczy skarbów. Rozgłos, jaki zyskały tutejsze grobowce trackie i stanowiska archeologiczne, sprzyja masowym, często ostentacyjnie prowadzonym nielegalnym wykopaliskom, przez co obszar ten należy do najbardziej zdewastowanych pod względem grabieży. Dane z badań teledetekcyjnych sugerują, że aż około 90% kurhanów w dolinie oraz na trudno dostępnych zboczach Srednej Gory zostało splądrowanych.