2 października 1940 r. został przeniesiony do 1 School of Army Cooperation RAF w Old Sarum, a następnie do 5. Operational Training Unit w Aston Down. 19 października został skierowany do dywizjonu 303, od 10 listopada służył w dywizjonie 245. 1 lutego 1941 r. został dowódcą eskadry w dywizjonie 315. 14 sierpnia zestrzelił Messerschmitta Bf 109.
21 września objął dowództwo nad tym dywizjonem. 8 listopada prowadził dywizjon podczas operacji Circus 110. Jego Spitfire Vb (W3944) został zestrzelony i rozbił się między Arras a Ostendą a pilot trafił do niewoli w Stalagu Luft III. Uwolniony po zakończeniu działań wojennych został przetransportowany do Wielkiej Brytanii. W bazie w Blackpool został oficerem eskadry, ostatecznie zdecydował się na powrót do Polski. Zmarł 22 lipca 1973 r. w Warszawie, gdzie został pochowany.
Ordery i odznaczenia Za swą służbę otrzymał odznaczenia: Krzyż Walecznych – dwukrotnie Medal Lotniczy – dwukrotnie Polowa Odznaka Pilota
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy piloci myśliwscy Kategoria:Absolwenci Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie Kategoria:Polscy lotnicy w kampanii wrześniowej Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1973