– wspominał Rynkowski.
W czerwcu 1978 roku podczas XVI Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu zespół towarzyszył Grażynie Łobaszewskiej, wykonując wraz z nią utwór pt. Zwierciadło czasu (muz. Aleksander Maliszewski - sł. Kazimierz Łojan) – ponadto wspomagał na scenie festiwalowej: Elżbietę Starostecką, która zaśpiewała piosenkę pt. Za rok, może dwa (muz. Włodzimierz Korcz – sł. Jan Zalewski), Annę Jantar w wykonaniu utworu Nie wierz mi, nie ufaj mi (muz. Antoni Kopff – sł. Andrzej Bianusz); dwa razy towarzyszyła Krzysztofowi Krawczykowi, wykonując wraz z nim piosenki: Pamiętam ciebie z tamtych lat (muz. K. Krawczyk, Wojciech Trzciński – sł. Bogdan Olewicz) i Jak minął dzień (muz. K. Krawczyk, W. Trzciński – sł. Jerzy Kleyny) oraz Marylę Rodowicz w utworze pt. Remedium (muz. Seweryn Krajewski - sł. Magdalena Czapińska), zaś z końcem roku brał udział w sesjach nagraniowych albumu Haliny Żytkowiak Jestem tylko dziewczyną. Po pewnym czasie z Victoria Singers odeszła żeńska część grupy, po tym, jak spóźniona przyszła na próbę, odbywającą się w jednym z pokoi warszawskiego Hotelu Bristol i usłyszała, jak Paszt, Kozioł, Markowski i Rynkowski śpiewają w męskim kwartecie, nie chcąc im stawać na nowej, artystycznej drodze. Wówczas Paszt zdecydował o kontynuowaniu działalności grupy w wyłącznie męskim składzie.