W latach 1914–1918 przebywał w Chicago. Pracował m.in. z Perezem w The Arsonia Café. Następnie na stałe powrócił do Nowego Orleanu. Oprócz występów estradowych okazjonalnie komponował. Napisał m.in. takie utwory jak Alligator Hop i Olympia Rag. Stworzył także kilka kompozycji na zamówienie „Kinga” Olivera.

W okresie wielkiego kryzysu gospodarczego pracował jako dekarz. Grał tylko wieczorami w niedużym wymiarze godzin. Ok. 1940 wraz z odrodzeniem dixielandu (Dixieland Revival) znów zajął się wyłącznie muzyką. M.in. dokonał swoich pierwszych nagrań z zespołem trębacza Kida Reny – Delta Jazzband. Nigdy nie nagrywał jako lider. Następnie pracował z grupami „Papy” Celestina. Po jego śmierci prowadził własne, małe zespoły. Występując w klubach i lokalach w Dzielnicy Francuskiej, jego główna siedzibą był The Paddock LonguePicou Residence.

Zmarł w wieku 82. lat. Został pochowany na Mount Olivet Cemetery and Mausoleum w Nowym Orleanie. Jego kondukt pogrzebowy był największy, spośród tych, które do tego czasu odbyły się w mieście. Uczestniczyło w nim kilka orkiestr dętych oraz wielu pojedynczych muzyków jazzowych, pragnących oddać hołd zmarłemu. Choć był praktykującym katolikiem, ceremonię pogrzebową prowadził pastor baptysta.