Żadna z tych definicji nie jest całkowicie zadowalająca, choćby dlatego, że pewne cienkościenne odmiany kamionki są lekko przeświecające, zaś grubościenna porcelana jest nieprzezroczysta. W dalszej części artykułu używa się terminu porcelana na sposób chiński, tzn. jako nazwy ceramiki, która wydaje przy uderzeniu charakterystyczny ton, co związane jest z zawartością kaolinu i skaleni oraz wypaleniem w odpowiednio wysokiej temperaturze, tak że dochodzi do witryfikacji. Porcelana pozostaje najważniejszym wkładem Chin w światową ceramikę i należy podkreślić, że „żaden inny kraj nie wynalazł samodzielnie porcelany. To że jest ona wytwarzana w różnych częściach globu ma swoje źródło w ciągłej dyfuzji chińskich technik produkcji porcelany”.

thumb|Wydobycie kaolinu i na XIX-wiecznej francuskiej rycinie Na Południu, począwszy od X lub początku XI wieku, używano należącej do skaleni skały magmowej nazywanej , która mogła być wypalana na porcelanę w temperaturze ok. 1250 °C. Baidunzi zawiera niewiele prawdziwej gliny, ale jest bogata w krzemionkę i wtórną białą mikę. Zwietrzałe skały mikowe mogą być użyte do produkcji porcelany bez potrzeby żadnych innych dodatków, ale pomiędzy XII a XIV wiekiem baidunzi zaczęto mieszać z kaolinem i temperatura wypalania musiała być podniesiona co najmniej do 1280 °C.