W 1934 roku został zastępcą członka zarządu Komitetu Okręgowego PPS na Górnym Śląsku, co w konsekwencji doprowadziło do jego zwolnienia z pracy przez wojewodę Michała Grażyńskiego.

Prowadził także aktywną działalność oświatową wśród robotników. W latach 1932–1939 był przewodniczącym okręgu katowickiego Towarzystwa Uniwersytetów Robotniczych.

W momencie wybuchu II wojny światowej przebywał na Zaolziu, skąd przeniósł się do Warszawy, gdzie wstąpił do wojska. Po klęsce Polski w kampanii wrześniowej pozostawał na terenie miasta, gdzie rozpoczął działalność konspiracyjną przeciwko Niemcom. Należał do organizacji podziemnej PPS w Warszawie. W 1941 roku na skutek denuncjacji został aresztowany przez Gestapo i osadzony w warszawskim więzieniu, a stamtąd wywieziono go do niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz. Przybył do obozu 3 lutego 1942 roku – nadano mu numer 19914. Tam też zmarł 8 maja tego samego roku.

Życie prywatne Był synem rolnika Wojciecha i Agnieszki z d.