Mandejczycy (Mandejski: ࡌࡀࡍࡃࡀࡉࡉࡀ, , al-Mandāʾiyyūn), znani również jako Nazorejczycy lub Sabejczycy – grupa etniczno-religijna wyznawców Mandaizmu pierwotnie posługujących się własnymi językiem oraz alfabetem. Ich ziemią ojczystą są Irak i Iran, jednakże z powodu inwazji dokonanej przez koalicję państw zachodu w roku 2003 większość Mandejczyków zmuszona była opuścić pierwszy kraj. Uchodźcy i imigranci stworzyli nowe społeczności za granicą, przede wszystkim w Australii, Szwecji i Stanach Zjednoczonych, a także zasilając istniejące wówczas grupy w Iranie.
Etymologia nazwy Nazwa Mandejczycy wywodzi się od aramejskiego słowa manda oznaczającego poznanie czy gnozę. Inne słowo z tego samego języka, nazor (co znaczy: przestrzegać), to pochodzenie drugiej nazwy tej społeczności – Nazorejczycy.
Pozostałe nazwy którymi określani są wyznawcy mandaizmu używane były przez Arabów. Również aramejskie pochodzenia posiada słowo sabi'un (aramejski: chrzcić) od którego wziął się termin Sabejczycy, czasami rozszerzany do Mandejskich Sabejczyków. Od wielu wieków funkcjonuje też powiązany z praktykami religijnymi tejże grupy arabski termin al-mughtasila (arabski: ci którzy się obmywają).