Za największe skupisko tej rozproszonej grupy narażonej na zaniknięcie w związku z rozbiciem i niewielką ilością samych Mandejczyków uznawane jest położone w Massachusetts Worcester.
Religia
Mandejczycy uważają swoją wiarę za najstarszą na świecie religię monoteistyczną. Koran opisuje ich tuż obok Żydów i Chrześcijan jako tak zwany Lud Księgi, ze względu na posiadanie najświętszego tekstu w postaci trzech ksiąg: Ginza (Skarb) określana też jako Sidra Rabba (Wielka Księga), Sidra d-Jahja (Księga Jana), a także Qulasta (Zbiór) w której licznych tekstach centralną rolę odgrywa postać Jana Chrzciciela. Jest to dualistyczna religia gnostyczna w której wiele rytuałów obraca się wokół aktu chrztu oraz rzek nad którymi oryginalnie osiedlali się wyznawcy Mandaizmu.
Język
Tradycyjnie Mandejczycy posługiwali się swoim własnym językiem, który obecnie sprowadzony został jedynie do roli języka liturgicznego. Nowo-mandejski (nazywany ratna, co oznacza gwara) pozostaje w ograniczonym użyciu w życiu codziennym Mandejczyków irańskich oraz z diaspory. Przeważnie porozumiewają się oni jednak w dzisiejszych czasach w językach państw które zamieszkują, takimi jak perski i arabski.
Przypisy
Kategoria:Gnostycyzm Kategoria:Judeochrześcijaństwo Kategoria:Etnografia Iraku Kategoria:Etnografia Iranu