Aparat ten, mimo starań konstruktora, nie wszedł do produkcji seryjnej.
W 1920 roku, w kolejnej publikacji Neubronner opisał jeszcze jeden model – ważący niecałe 40 gramów i pozwalający na wykonanie 12 zdjęć.
Gdy po I wojnie światowej, wojsko straciło zainteresowanie wynalazkami Neubronnera, konstruktor porzucił prace nad kolejnymi modelami zaraz po I wojnie światowej.
I wojna światowa Z początkiem wojny, w celach prowadzenia rozpoznania z niedużej wysokości, potencjał zastosowania fotografii gołębiej wydawał się obiecujący – zwłaszcza wraz z opracowaniem mobilnych gołębników gołębi pocztowych. Gołębie były stosunkowo obojętne na eksplozje. Natomiast dużym utrudnieniem było przenoszenie gołębników wynikające z przesuwania się linii frontu – każdorazowo gołębie musiały przyzwyczaić się nowej lokalizacji.
II wojna światowa Mimo że gołębie były używanie do celów militarnych w trakcie II wojny światowej, nie jest jasne, w jakim stopniu w fotografii lotniczej. Raport z 1942 donosi, że armia radziecka odkryła porzucone niemieckie ciężarówki z kamerami dla gołębi. Aparaty te potrafiły robić zdjęcia w pięciominutowych odstępach.