Kukawiczy (biał. Кукавічы; ros. Куковичи, Kukowiczi, pol. hist. Kukowicze) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie kopylskim, w sielsowiecie Cimkowicze.
Historia Początkowo miejscowość należała do nieświeskich Radziwiłłów, ale w 1562 r. drogą zamiany trafiła do rąk Saczkiewiczów. Następnymi właścicielami byli Zygmunt Kazanowski i jego potomkowie, następnie Tobiasz i Elżbieta Grochowscy, jezuici z Nieświeża, aż wreszcie protestancka rodzina Petrozolinów.
Słownik geograficzny Królestwa Polskiego opisuje dwie wsie o nazwie Kukowicze leżące w gminie (wołosti) łańskiej powiatu słuckiego, przy czym druga z nich nazywana była . Od 1775 r. właścicielami majątku Kukowicze była rodzina Korwin-Petrozolinów herbu Ślepowron, z których najbardziej znany był Jan Eliasz Petrozolin (1850–1928), urodzony w Kukowiczach, dziadek Barbary Petrozolin-Skowrońskiej.
W 1806 r. na cmentarzu we wsi Kukowicze wybudowano murowaną unicką cerkiew Podwyższenia Krzyża Świętego, będącą kościołem filialnym parafii Świętej Trójcy w Sołtanowszczyznie. W czasie likwidacji obrządku greckokatolickiego budynek przekazano Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej. Świątynię zamknięto na początku lat 30. XX w..