W 1145 roku Wang Huan opublikował drugie wydanie księgi Li. Kopię wydania z 1145 odkryto ponownie w 1919 r. i wydrukowano w tym samym roku (w 1925 ukazało się wydanie drugie, a w 1932 - trzecie, uzupełnione o dwa rozdziały, odnalezione w międzyczasie). W 1983 wydano w Pekinie bogato ilustrowaną edycję krytyczną. Księga jest obiektem licznych studiów, na Zachodzie i w Japonii.
Traktat mały|Łączenie czopów i gniazd belek wiążących i poprzecznych, Yingzao Fashi Li wykorzystał materiały z wcześniejszych dzieł architektonicznych, ale większość jego księgi to dokumentacja ustnie przekazywanych tradycji rzemieślników i architektów. Zawarł w Yingzao fashi słownik terminów technicznych oraz wzory matematyczne. Do szacowania wielkości i kształtu budynków lokowanych na różnych typach działek uwzględniał topografię. Szacował również koszty zatrudnieni pracowników o różnym poziomie umiejętności i specjalności w danym rzemiośle. Jego szacunki opierają się na dziennym zapotrzebowaniu na materiały, a także uwzględniają porę roku, w której wykonywano pracę.