Piotr Nałęcz-Małachowski w Zbiorze nazwisk szlachty z 1790 roku pod nazwą Waśkiewicz zamieścił opis herbu tożsamy opisem Niesieckiego. Podał także informację, że herb nadany miał być w 1388 roku.
Juliusz Karol Ostrowski w swojej pracy z lat 1897-1906 herb zamieścił pod nazwą Krzyż VIII i Krzyż IX (wersja z przekrzyżowaną odnogą). W swoich ustaleniach powołuje się m.in. na Niesieckiego i Kojałowicza, ale barwę krzyża daje srebrną.
Emilian Szeliga-Żernicki w Die polnischen Stammwappen z 1904 roku zamieścił pod nazwą Waśkiewicz opis herbu zgodny z opisem Niesieckiego.
Teodor Chrząński w Tablicach odmian herbowych z 1909 roku odmalował herb zgodnie z opisem m.in. Niesieckiego.
Teoria runiczna Franciszka Piekosińskiego thumb|100px|prawo|Runa ýr, z której zdaniem Piekosińskiego wywodzić się mają godła herbowe m.in. Waśkiewiczów Franciszek Piekosiński, autor hipotezy o runicznym pochodzeniu najstarszych herbów polskich, zalicza Waśkiewiczów do młodszej linii czternastej dynastii, która posługiwała się runą ýr. Od runy tej miało wywodzić się godło herbowe m.in. Waśkiewiczów.