Karol Stabik (ur. 12 grudnia 1876 w Podlesiu, zm. 12 czerwca 1938) – polski rolnik, działacz narodowy i społeczny, powstaniec śląski.

Życiorys mały|Pomnik Powstańców Śląskich w Kostuchnie (Katowice, ulica Migdałowców); na wschodnim cokole, widocznym po lewej stronie zdjęcia, wyryte jest nazwisko Karola Stabika

Urodził się 12 grudnia 1876 roku w Podlesiu (późniejsza część Katowic) w rodzinie Antoniego i Marii z domu Mazurek. Po ukończeniu miejscowej szkoły powszechnej kontynuował naukę w mikołowskim gimnazjum, mając na cel zostanie księdzem. Ze względu na trudną sytuację życiową przerwał jednak nauki i powrócił na gospodarstwo.

Po ślubie zamieszkał w Kostuchnie. W 1913 roku założył Towarzystwo Śpiewacze „Słowiczek”, które liczyło ponad stu śpiewaków.

W czasie I wojny światowej walczył na froncie wschodnim, a po wojnie był jednym z organizatorów i pierwszych członków powstałych w Piotrowicach na przełomie lat 1918 i 1919 Polskiej Rady Ludowej. 19 lutego 1919 roku na terenie Piotrowic i Kostuchny powołał wraz z Piotrem Gierlotką oddział Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska. W tym samym roku był współzałożycielem (wraz z Janem Filakiem) gniazda Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Kostuchnie.