w 1541 ratyfikował go Rafał Pilecki. Parafia obejmowała trzy wsie: Borek Stary, Nowy Borek, Brzezówkę. Pod koniec XV w. parafia w Borku Starym została połączona z parafią tyczyńską. Unia ta trwała do 1888, kiedy parafię borkowską ponownie erygował biskup przemyski. W 1624 Tatarzy spalili pierwotny kościół (przypuszczalnie drewniany). Na jego gruzach w latach 1646-49 postawiono kościół kamienny, konsekrowany dopiero w 1883. W 1912 został on rozbudowany, a w 1926 – rozebrany. Na jego miejscu wybudowano nowy. Prepozyt tyczyński, kanonik kolegiaty jarosławskiej, ksiądz Maciej Niwicki, ufundował w II poł. XVII w. klasztor dominikański przy kaplicy NMP.O. Pius Bełch mówi, że kaplicę MB. wielu wybierało na miejsce pochówku i tak w 1475 kazał się tu pochować rycerz Imbram z żoną Elżbietą. Podobno istniało tu także hospicjum dla chorych, nie wiadomo kiedy powstało, ale zastali je dominikanie, gdy obejmowali tę placówkę. W latach 1684–1726 dominikanie wybudowali kościół pw. Wniebowzięcia NMP i św. Jacka, nieco później zbudowano murowany klasztor.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Borek Stary · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.