Bataliony czołgów od 1945 do 1968 mały| Polski T-34/85 mały|ISU-122 W okresie powojennym Wojsko Polskie przechodziło szereg zmian organizacyjnych ukierunkowanych na dostosowanie struktur do okresu pokoju. W 1945 w składzie polskich wojsk pancernych istniał: korpus pancerny, dwie samodzielne brygady oraz kilka pułków czołgów ciężkich. Jednostki te w połowie września przeformowano na etaty pokojowe. Brygada pancerna posiadała w swojej strukturze dwa dwukompanijne bataliony czołgów po 21 czołgów T-34/85. W lutym 1946 wszystkie brygady pancerne zreorganizowano na pułki czołgów średnich, a struktura batalionowa zastąpiona została kompanijną. W marcu 1949 utworzono dwie dywizje pancerne po dwa pułki czołgów średnich. W pułku czołgów średnich powrócono do struktury batalionowej. Batalion czołgów posiadał trzy kompanie czołgów, a na jego uzbrojeniu były 33 czołgi. W batalionach czołgów ciężkich, w kompaniach czołgów, były tylko dwa plutony czołgów, a jego podstawowym uzbrojeniem było 17 czołgów IS-2. Wiosną 1951 dywizje zmechanizowane otrzymały nowe etaty. Zarówno w pułku zmechanizowanym, jak i w pułku czołgów w batalionie czołgów średnich zmniejszono liczbę kompanii czołgów z trzech do dwóch.