Zjednoczenie Polskie w Helsinkach (fin. Helsingin Puolalaisyhdistys) – stowarzyszenie Polaków w Finlandii założone w 1917 w Helsinkach, największa organizacja polonijna w kraju.
Historia Zjednoczenie Polskie w Helsinkach powstało w 1917, na kilka miesięcy przed ogłoszeniem przez Finlandię niepodległości. Założone zostało przez niewielkie grono ludności cywilnej polskiego pochodzenia, a także kilkutysięczną grupę polskich oficerów i żołnierzy służących w armii carskiej stacjonującej w Helsinkach. Działalność Zjednoczenia Polskiego w pierwszej dekadzie wyrażała się głównie w kultywowaniu polskich zwyczajów, obchodzeniu rocznic narodowych i organizowaniu występów artystycznych.
W 1928 roku stowarzyszenie zostało zarejestrowane przez władze fińskie. W latach trzydziestych Zjednoczenie Polskie blisko współpracowało ze Światpolem. Po wybuchu II wojny światowej członkowie stowarzyszenia przeprowadzili zbiórkę pieniędzy na pomoc medyczną dla mieszkańców Polski, udzielali także pomocy uciekinierom. W czasie II wojny światowej działalność stowarzyszenia została zawieszona. Zjednoczenie Polskie powróciło do swych aktywności w 1946 roku. Nawiązano wówczas kontakty z ambasadą rządu w Warszawie. W 1959 roku stowarzyszeniu udostępniono pomieszczenia w nowo wybudowanym domu parafialnym katedry św.