Ich praktyki często prowadziły do konfliktów z innymi grupami sufickimi i władzami religijnymi. Niektóre z ich zachowań, takie jak celowe łamanie norm społecznych, były postrzegane jako herezja lub bluźnierstwo. Jednak dla malamatów takie działania były środkiem do osiągnięcia głębszej samoświadomości i bliskości z BogiemS. Sviri, Hakim Tirmidhi and the Malamati Movement in Early Sufism. Oxford: One World, 1999,s. 18-20.
Wpływ na sufizm Malamatiyya miała znaczący wpływ na rozwój sufizmu, szczególnie w regionie Khorasan. Ich idee zainspirowały wielu późniejszych mistrzów sufickich, w tym Bayazida Bistami i Abdula Karima al-Jili. Ruch ten przyczynił się również do rozwoju kluczowych koncepcji sufickich, takich jak fana (unicestwienie w Bogu) i baqa (trwanie w Bogu), które stały się kluczowe dla teologii sufickiej. Chociaż malamatiyya jako odrębny ruch zanikła w późnym średniowieczu, jej idee przetrwały w naukach wielu zakonów sufickich. Dziś malamaci są często postrzegani jako prekursorzy nowoczesnego podejścia do duchowości, które kładzie nacisk na wewnętrzną transformację i autentycznośćE. J. Brill, Malamatiyya. Brill Online Reference Works: Encyclopaedia of Islam, Second Edition, 2006, s. 582.