Zając japoński to stosunkowo niewielki gatunek zająca o krótkich uszach i ogonie. Bocznie kształt czaszki jest łukowaty, z potylicą opadającą w dół. Ogon bardzo krótki i niewidoczny do tego stopnia, że sprawia wrażenie, iż zając kusy jest gatunkiem bez ogona. Ubarwienie ciała jest bardzo zmienne i waha się od jasnoczerwonobrązowego do ciemnobrązowoszarego, ze zmienną ilością bieli na głowie i nogach. W rejonach północnej Japonii, na zachodnim wybrzeżu i wyspie Sado, gdzie opady śniegu są obfite, obserwuje się zmianę koloru sierści na biały w okresie zimowym. Jedynie końcówki uszu pozostają czarne przez cały rok.
Zasięg występowania Jest gatunkiem endemicznym na Japonii. Występuje na głównych wyspach japońskich, z wyjątkiem Hokkaido.
Ekologia
Siedlisko Zając kusy zamieszkuje otwarte pola i rzadkie lasy od nizin po strefę alpejską.
Tryb życia Zając japoński jest zwierzęciem aktywnym o zmierzchu, żywiącym się głównie wieczorem i wczesnym rankiem. Jest cichy, chyba że jest w niebezpieczeństwie i wtedy daje sygnał o niebezpieczeństwie. Czasami może zajmować nory. Jest to zwierzę samotnicze, z wyjątkiem okresu godowego, kiedy samce i samice zbierają się w celu rozrodu.