Podstawki 30–45 × 8,7–11 µm, pod działaniem sulfowaniliny karminowe, a nie pomarańczowe. Cystydy na ostrzach i krawędziach blaszek rozproszone, wąskie, lekko kręte, tępe lub spiczaste u góry, 50–85 × 7,5–10 µm, ze stosunkowo słabą reakcją na sulfowanilinę. Skórka kapelusza zbudowana z mniej lub bardziej splątanych strzępek o średnicy 2–3 µm, w epikutisie z tępymi włoskami. W miąższu obecne przewody mleczne o średnicy 7 µm.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska w Europie i Azji. W Polsce do 2003 roku jedyne stanowisko podał Stanisław Domański w Lasach Łochowskich w 1997 r., w późniejszych latach podano następne.
Naziemny grzyb mykoryzowy. W Polsce podano jego stanowiska w lasach iglastych wśród borówek czarnych, oraz w lasach liściastych pod brzozami.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski