Józef Nieborowski, także José Nieborowski (ur. 28 sierpnia 1866 w Bogucicach, zm. 16 listopada 1942 w Boaco) – polski duchowny rzymskokatolicki, misjonarz działający na terenie Ameryki Łacińskiej, paulin.
Życiorys mały|Tabliczka na placu o. Józefa Nieborowskiego w Katowicach (2020) Urodził się 28 sierpnia 1866 roku w Bogucicach (późniejsza część Katowic) w rodzinie kowala i właściciela kuźni Pawła oraz Anny z domu Ledwoch, pochodzącej z Gliwic. Mając kilkanaście lat, wstąpił do Zgromadzenia Misyjnego św. Pawła i wyjechał do Ameryki Łacińskiej. 27 grudnia 1889 roku przyjął święcenia kapłańskie w katedrze w Portoviejo w Ekwadorze. Był krótko duszpasterzem w Bogocie, skąd wyjechał na studia inżynierskie do Paryża, jednocześnie prowadząc tam działalność duszpasterską pośród tamtejszej młodzieży niemieckiej. Po zakończeniu studiów zaczął pracę misyjną w Kostaryce wśród Indian .
Później został rektorem Seminarium Duchownego w Tegucigalpie w Hondurasie, gdzie wprowadził do pracy nowoczesne metody wychowania młodzieży, a także założył czasopismo. Protestując przeciwko zamordowaniu przywódców opozycji w Hondurasie naraził się lokalnym władzom i zmuszono go do wyjazdu z miasta.