W 1641 po śmierci ostatniego Gryfity ziemie zostały ponownie przyłączone do Korony, a mieszkańcy zostali zrównani z mieszkańcami Polski. Po potopie szwedzkim król Jan Kazimierz w obawie przed sojuszem szwedzko-pruskim zgodził się na traktaty welawsko-bydgoskie (1657 r.) na mocy których Prusy Książęce przestały być lennem polskim oraz ziemie lęborsko-bydgoskie zostały nadane elektorowi brandenburskiemu Fryderykowi Wilhelmowi I.
Pierwsza kaplica została wzniesiona przed rokiem 1534, została ufundowana przez ród Lantoszów mieszkający owego czasu w Bożympolu, kilka razy w roku mszę odprawiał tam ksiądz z Luzina. Bożepole było wtedy podzielone między rody Bochenów i Lantoszów, tradycja przypisuje temu drugiemu (zm. 1658) budowę pierwszej świątyni luterańskiej. W całości kościół ten został wzniesiony dopiero w 1743 roku. Miejscowi katolicy należeli do parafii w Rozłazinie, zaś protestanci do zboru ewangelickiego w Dzięcielcu.
Z Bożegopola i okolic służyli;