W 1945 roku ukończył Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, dyplom otrzymał w 1952 roku. Od 1946 do 1952 pracował w pracowni architektonicznej Bohdana Pniewskiego. Był członkiem Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich (od 1952 roku) i pełnił w nim różne funkcje: członka Zgromadzenia Ogólnego (ZO) SARP (1956–1958), członka Zarządu Głównego SARP (1961–1963) i wiceprezesa ZO SARP (1973–1980). W latach 1962–1982 pracował w Biurze Projektów Budownictwa Ogólnego Budopol, gdzie awansował na stanowisko generalnego projektanta. W 1979 roku uzyskał status architekta twórcy.
Był autorem i współautorem wielu projektów architektonicznych warszawskich osiedli mieszkaniowych m.in. Szosy Krakowskiej. Projektował kościoły (m.in. kościół Opatrzności Bożej w Warszawie, kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Łochowie), a także budynki usługowe i placówki dyplomatyczne. Nagradzany uczestnik wielu konkursów architektonicznych, m.in. na projekt gmachu Teatru Wielkiego w Warszawie (1951 rok, I nagroda), projekt tzw. Ściany Wschodniej (1958, wyróżnienie I stopnia) i projekt gmachu Sądu Najwyższego w Warszawie (1970, wyróżnienie III stopnia). Zaprojektował pawilon wystawowy Kosmos 77 ustawiony w 1977 na pl.