Pokazuje to bardzo wyraźnie kompozycja Love on Fire, która uchodzi za jedną z najbardziej udanych i jednocześnie jest jedną z najmniej docenionych kompozycji Józefa Skrzeka, za to pokazuje kalejdoskop barw i możliwości, syntezatorowego arsenału muzyka, który jest tutaj obok Jerzego Piotrowskiego jedynym wykonawcą, łącznie z partiami gitarowymi i perkusyjnymi. Powrót do szerszego zastosowania elektronicznego instrumentarium, zaważył na finalnej wersji utworu Sience-Fiction Idea, który początkowo miał stanowić pretekst do pokazania możliwości saksofonowego duetu, który tworzyli w studiu PR Opole, nagrywając jednak nie razem, lecz w inne dni: Tomasz Szukalski i Andrzej Olejniczak. I większa część tego muzycznego pojedynku, została w końcowym miksie pominięta i zastąpiona crescendo syntezatorów Mooga (oryginalny pomysł zachował się w pierwotnej, roboczej wersji tego utworu, która znalazła się w nagraniach dodatkowych). Simger zawiera też zaskakujący powrót do źródeł SBB, czyli nowa wersja utworu z 1975 roku, tj. Z których krwi, krew moja. Część partii gitarowych nagrał tutaj Sławomir Piwowar, który niewątpliwie po raz kolejny błysnął swoim improwizatorskim talentem. Jak się okazało, było to ostatnie nagranie grupy SBB przed jej rozwiązaniem w listopadzie 1980 roku.