Na przestrzeni XVIII i XIX w. część szlachecka wielokrotnie zmieniała właścicieli (Karśniccy, Grzębscy, Kuczkowscy, Stoińscy, Skibińscy, Łukowscy). Podczas wojny północnej przemarsze wojsk wyrządziły we wsi znaczne szkody.
Na początku XIX wieku chłopi, oprócz uprawy roli, zajmowali się hodowlą, sadownictwem i pszczelarstwem. W I połowie XIX wieku. kilkunastu gospodarzy z części szlacheckiej wyrugowano z ziemi, którą włączono do folwarku. Proces polonizacji ludności ruskiej, trwający od XVII wieku, szczególnie zintensyfikował się w XIX wieku, kiedy to kilkadziesiąt osób przeszło na obrządek łaciński. W wyniku uwłaszczenia 44 gospodarzy otrzymało tytuł własności do 1389 mórg ziemi. Po zniesieniu unii w 1875 r. grekokatolicy zostali zmuszeni do przyjęcia prawosławia. Jednak większość z nich opierała się temu nie uczęszczając na nabożeństwa cerkiewne. W 1887 r. powstała szkoła powszechna będąca narzędziem rusyfikacji. Mieszkańcy wsi domagali się nauczania w języku polskim. Te dążenia były główną przyczyną wybuchu dwuletniego strajku szkolnego w 1905 r. W wyniku ukazu tolerancyjnego (1905 r.) wszyscy byli unici przeszli na obrządek łaciński porzucając prawosławie, w wyniku czego parafia upadła.