W latach międzywojennych publikował m.in. w czasopismach „Zarania Śląskie” i „Polska Zachodnia”. W „Polsce Zachodniej” od 1926 roku regularnie publikował wiersze, felietony, recenzje oraz publicystykę. Zamierzał wydawać pismo literackie „Przegląd Literacki”, lecz ostatecznie ukazał się tylko jeden numer. Po II wojnie światowej dalej współpracował z prasą. Publikował przeważnie w „Ogniwach”, „Trybunie Robotniczej” i „Dzienniku Zachodnim”. Współpracował także z czasopismem „Odra”. Na łamach powojennych czasopism opublikował kilka opowiadań i nowel: Po długich latach, Staszek Grabiec, Wróżbita, Nieoczekiwany list czy Żywa woda. Ponadto na stronach „Gazety Robotniczej”, „Odry” i „Śląska Literackiego” uprawiał publicystykę na tematy kulturalne, a także informował o życiu kulturalnym i artystycznym międzywojennego Górnego Śląska.
Po zmianie nazwy Katowic na Stalinogród w 1953 roku napisał utwory o charakterze propagandowym – wiersze Stalinogród w nocy czy Wzgórze nad Stalinogrodem.
Wybrane dzieła
Źródła:
Życie prywatne Pochodził z rodziny krakowskiego młodopolskiego malarza Kaspra Żelechowskiego i Marii z Chodackich.
W 1918 roku ożenił się z Janiną Zabierzewską (1894–1973), poetką.