Zamek Dunstaffnage (gael. Caisteal Dhùn Stadhainis) – średniowieczna twierdza w Argyll and Bute w zachodniej Szkocji, położona na skalistym cyplu nad zatoką Loch Etive. Jeden z najstarszych kamiennych zamków w kraju, wzniesiony przez ród MacDougallów ok. 1220 roku. Obiekt zarządzany przez Historic Environment Scotland, wpisany na listę zabytków narodowych Szkocji.
Historia Strategiczne położenie na granicy Morza Irlandzkiego i zatoki Lorn sprawiło, że miejsce to pełniło funkcję fortyfikacji już od VII wieku. Według przekazów znajdował się tu wówczas fort władców Dalriady, w którym przechowywano Kamień Przeznaczenia przed jego przeniesieniem do Scone w 843 roku.
Kamienny zamek powstał ok. 1220 roku z inicjatywy Duncana MacDougalla, wnuka Somairle mac Gilla Brigte, władcy wysp Hebryd. Twierdza stała się kluczowym punktem w norwesko-szkockich zmaganiach o kontrolę nad Hebrydami. W 1308 roku Robert Bruce, po zwycięstwie nad Johnem MacDougallem w bitwie pod Brander, zdobył zamek po krótkim oblężeniu. W przeciwieństwie do innych twierdz rojalistów, Bruce nie zniszczył Dunstaffnage, lecz przekształcił go w królewską fortecę graniczną.