Élie Meir Buzyn (ur. 7 stycznia 1929 w Łodzi, zm. 23 maja 2022) – francuski chirurg ortopeda pochodzenia żydowskiego. Krzewiciel pamięci o Holokauście ocalały z Auschwitz i Buchenwaldu.
Życiorys Urodził się w Łodzi, w praktykującej rodzinie żydowskiej, jako jedno z trojga dzieci przedsiębiorcy włókienniczego oraz działaczki WIZO. W 1940 roku z rodziną został zesłany do getta łódzkiego, gdzie pracował w zakładzie tkackim, a następnie rymarskim. Wraz z rodzicami dotrwał do likwidacji getta w 1944 roku, kiedy to Buzynowie zostali deportowani do Auschwitz II, gdzie został przydzielony do kommanda. W styczniu roku 1945, w związku z postępami Armii Radzieckiej, obóz został ewakuowany, a Buzyn wraz z pozostałymi więźniami uczestniczył w marszu śmierci do Loslau skąd trafił do Buchenwaldu, gdzie po utracie butów, był bliski amputacji stóp, której zapobiegła pomoc radzieckiego jeńca. Po wyzwoleniu obozu w kwietniu 1945 roku, jak jedno z 426 ocalałych dzieci z Buchenwaldu, został przekazany pod opiekę (OSE) we Francji. Następnie nawiązał kontakt z wujem Léonem Pérelem, chirurgiem pracującym w szpitalu , w którym pracował przez cały okres niemieckiej okupacji.