za Niemcami głosowały 2032 osoby (ok. 99,8%), a za Polską 5 osób (ok. 0,2%).
W granicach Polski od końca II wojny światowej. Obecna nazwa została administracyjnie zatwierdzona 12 listopada 1946. Po drugiej wojnie światowej Morawców uznano za ludność polską i pozwolono im pozostać. Po 1956 nastąpiła fala emigracji do Niemiec.
Od grudnia 1945 siedziba zbiorowej gminy Branice w powiecie głubczyckim na terenie tzw. Ziem Odzyskanych (tzw. I okręg administracyjny – Śląsk Opolski), powierzonym 18 marca 1945 administracji wojewody śląskiego, a z dniem 28 czerwca 1946 przyłączonym do woj. śląskiego (śląsko-dąbrowskiego). 6 lipca 1950 Branice wraz z całym powiatem głubczyckim weszły w skład nowo utworzonego woj. opolskiego.
Po zniesieniu gmin i utworzeniu gromad jesienią 1954, Branice zostały siedzibą władz gromady Branice, gdzie pozostały do końca 1972 roku. W związku z kolejną reformą gminną z początkiem 1973 roku, Branice stały się siedzibą reaktywowanej gminy Branice w powiecie głubczyckim w województwie opolskim. W latach 1975–1998 administracyjnie należały do małego województwa opolskiego. 1 stycznia 2026 Branice po raz pierwszy otrzymały status miasta.
Demografia Branice podlegają pod Urząd Statystyczny w Opolu, oddział w Prudniku.