Pacyfikacja Komorowa i Krasnej – zbrodnia wojenna popełniona przez żołnierzy niemieckiego Wehrmachtu 6 września 1939 roku, w czasie II wojny światowej, we wsiach Komorów i Krasna na Kielecczyźnie.

Tego dnia w okolicach Krasnej rozegrał się bój, w którym Niemcy ponieśli poważne straty. W odwecie jeszcze tego samego dnia żołnierze 13 DP (zmot.) spacyfikowali Krasną, a także sąsiedni Komorów. Z ich rąk zginęło 28 cywilów, w tym wiele kobiet i dzieci. Niemcy spalili Komorów, mimo że wieś nie była bezpośrednio objęta działaniami bojowymi.

Przebieg 5 września 1939 roku w godzinach popołudniowych w okolicach Komorowa i Krasnej pojawiły się niemieckie czołówki pancerne. Tego dnia wielu mieszkańców uciekło ze swych domów, szukając schronienia w sąsiednich wsiach.

6 września 1939 roku w okolicach Krasnej rozegrał się zaciekły bój między elementami polskiej 12 DP (I/9 pp Leg., 1. bateria 12 pal), a niemiecką 13 DP (zmot.). Niemcy ponieśli wtedy poważne straty, stracili m.in. kilka czołgów. Na skutek ostrzału niemieckiej artylerii Krasna stanęła w płomieniach. Niektórzy mieszkańcy Komorowa i Krasnej, którzy nie ewakuowali się poprzedniego dnia, szukali schronienia w okolicznych lasach. Wielu pozostało jednak w swoich gospodarstwach.