Pacyfikacja Świekatowa – zbrodnia wojenna popełniona przez żołnierzy niemieckiego Wehrmachtu 3 września 1939 roku, w czasie II wojny światowej, we wsi Świekatowo w Borach Tucholskich.
2 września 1939 roku w okolicach Świekatowa doszło do zaciekłych walk między wojskami polskimi a niemieckimi. Następnego dnia niezidentyfikowany oddział Wehrmachtu częściowo spalił wieś. W kilku egzekucjach zamordowano 22 mężczyzn.
Przebieg thumb|Tablica upamiętniająca drugie miejsce egzekucji w Świekatowie Pierwsze niemieckie oddziały dotarły do Świekatowa już wieczorem 1 września 1939 roku. Następnego dnia w okolicach wsi rozegrała się bitwa między oddziałami niemieckiej 3 DPanc. a polską 27 DP. Polacy ponieśli w niej ciężkie straty.
3 września do Świekatowa wkroczył niezidentyfikowany oddział piechoty Wehrmachtu. Niemieccy żołnierze zaczęli podpalać zabudowania. Ukrywającą się ludność wyprowadzono z domów i piwnic, do niektórych pomieszczeń wrzucano granaty. Zatrzymanych mężczyzn podzielono na kilka grup, po czym rozstrzelano na oczach żon i dzieci. Egzekucje miały miejsce w czterech punktach na terenie wsi: przy domu Romana Malacha, przy zabudowaniach Katarzyny Pokorskiej, przy domu Stefana Nowickiego i obok domu Alfonsa Pióra.