Bratuszewo – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Kurzętnik. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego. W latach 1945-54 Bratuszewo było siedzibą gromady, natomiast od roku 1961 – sołectwem.
We wsi działa Ochotnicza Staż Pożarna. Na uwagę zasługuje piękna aleja z drzewami przy drodze Bratuszewo-Sugajenko-Mroczno. Zachowała się także droga, którą wywożono zmarłych w czasie epidemii cholery. We wsi znajduje się zabytkowa chałupa wiejska, pochodząca z pierwszej połowy XIX w. Bratuszewo to wieś sołecka. Powierzchnia sołectwa wynosi 546,2 ha, znajduje się tu 39 gospodarstw rolnych, mieszka 209 osób (dane z 2007 r.)
Historia Wieś należała do dóbr biskupa chełmińskiego, w roku 1523 bp Konopacki przekazał Bratuszewo (vel Bratoszewo vel Bratyszewo) kapitule chełmińskiej. W 1605 r. wieś posiadała 40 włok, w tym dwie sołtysa i 36 czynszowych (szarwarkowych), dwie były najemne. W tym czasie we wsi mieszkali: Domagała, Przybel, Dyka, Kankowski, Iwankowski, Sęk, Szwinka, Pysz, Czerwonka, Kowal, Kuchnik, Lach, Sczepan, Kolodziey, Szpernal, Dudek, Słomka. Pod koniec XIX w., jak zawarto w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego Bratuszewo było wsią włościańską w gminie Brzozie Niemieckie, mieszkało w nim 637 osób, w tym 634 katolików.