Burmistrz Brdowa i rada miasta wydały petycje sprzeciwiające się wydaleniu paulinów z miejscowego klasztoru. Księgozbiór z biblioteki klasztornej został wywieziony do Włocławka, skąd miał trafić do Biblioteki Głównej w Warszawie. 1820 r. – W mieście istniało 89 gospodarstw, 13 warsztatów sukienniczych, 1 browar oraz odbywało się 12 jarmarków, mimo że miasto posiadało przywilej 3 jarmarków w ciągu roku. Zabudowa w mieście głównie drewniana, zaczęto brukować rynek. 1824 r. – Do Brdowa sprowadzili się niemieccy sukiennicy z Saksonii, którzy założyli w mieście fabrykę kuczbaju – kosmatej tkaniny wełnianej, działała ona do ok. 1860 roku. 1852 r. – Pierwsza pielgrzymka mieszkańców Izbicy Kujawskiej do brdowskiego sanktuarium. Ślubowali oni, że jeśli Matka Boża Brdowska uchroni ich miasto od zarazy wówczas każdego roku będą pielgrzymować do Brdowa w hołdzie wdzięczności. Tradycja utrzymywana jest do dziś. 1857 r. – Liczba mieszkańców Brdowa wyniosła 829 osób, z czego 96 stanowili Żydzi trudniący się głównie handlem. 1860 r. – Paulini powrócili do klasztoru w Brdowie. 29 kwietnia 1863 r.