Wątki autobiograficzne Wydarzenia zostały przedstawione z perspektywy porucznika sapera Jurija Kierżencowa, którego życiorys zawiera niektóre fakty z życia Wiktora Niekrasowa – obaj są mieszkańcami Kijowa, architektami w cywilu, powołanymi do służby wojskowej jako inżynierowie wojskowi. W geografii i ocenach wydarzeń Kierżencew odzwierciedla osobiste wrażenia ze szlaku bojowego autora, który walczył zarówno pod Stalingradem, jak i na Ukrainie.
Wśród nielicznych konkretnych dat wymienionych w książce znajduje się data urodzin Kierżencewa – 19 listopada. W tym dniu Rosyjski Kościół Prawosławny obchodzi wspomnienie liturgiczne męczennika Wiktora.
Wydarzenia i bohaterowie W miarę rozwoju fabuły, kluczowe wątki powieści poświęcone są:
walkom inżyniera wojskowego Kierżencewa, który zapewniał osłonę bojową wycofującemu się pułkowi, a następnie wraz z grupą żołnierzy osłaniał batalion, który próbował odnaleźć swój pułk w chaosie panującym na froncie; dotarciu Kierżencewa i jego przyjaciela Igora Swiderskiego do Stalingradu, który nie został jeszcze dotknięty działaniami wojennymi, i kilku dniom niemal zupełnie spokojnego życia w tym mieście; przygotowaniu saperów do wysadzenia Stalingradzkiej Fabryki Traktorów; skierowaniu Kierżencewa do oddziału inżynieryjnego na prawym brzegu Wołgi i jego udziałowi w walkach na Kurhanie