– warstwa zawodowych estetów, znawców sztuki i kompanionów, działających na dworach siogunów Ashikagów oraz Tokugawów, jak również niektórych daimyō.

Kompanionami (dōbō) nazywano ludzi pełniących różne posługi przy osobie sioguna. Za panowania Yoshimasy Ashikagi (1443–1473) kompanioni stali się grupą zawodowych estetów, odpowiedzialnych za organizację różnego rodzaju społecznych i ceremonialnych funkcji siogunatu. Rekrutowali się przeważnie spośród tonseisha, czyli osób, które porzuciły życie świeckie i zostały buddyjskimi mnichami, ale nie wiązały się na stałe z konkretnymi klasztorami. Ich imiona z reguły kończyły się na –ami, co było wówczas konwencjonalną praktyką wśród różnego rodzaju artystów, jednak niekoniecznie oznaczało formalny związek z amidyzmem. Zajmowali się oceną i kuratelą dzieł sztuki, ceremonią herbaty, przygotowywaniem przyjęć, prowadzeniem dyskusji i konkursów poetyckich oraz komponowaniem ogrodów. Sami uprawiali jedną lub więcej rodzajów sztuki, takich jak malarstwo, kaligrafia, poezja czy projektowanie ogrodów, ale odgrywali rolę arbitrów w wielu dziedzinach działalności kulturalnej.