Działalność oddziału od listopada 1944 r. do stycznia 1945 r. 9 listopada 1944 r. podjęto decyzję o rozformowaniu 25 pułku piechoty AK. Od tej chwili walki z okupantem miały być ponownie prowadzone przez mniejsze grupy partyzanckie. Większość partyzantów dawnego oddziału „Burza” nie kontynuowało walki, ponieważ pod Wincentowem utracono prawie całe uzbrojenie kompanii cekaemów. Pojedynczy partyzanci zdecydowali dołączyć do swojego byłego dowódcy – „Burzy”, który przebywał na leczeniu w Lubieniu, i w ten sposób odtworzyć dawny oddział.
Okres powojenny Nasilające się represje wobec Stanisława Karlińskiego „Burzy” i próby nakłonienia go do współpracy z powojennym aparatem bezpieczeństwa spowodowały, że w kwietniu 1945 r. zdecydował się na utworzenie oddziału partyzanckiego o nazwie Ruch Samoobrony Armii Krajowej i Narodu, samemu obejmując jego dowództwo pod pseudonimem „Miecz”. W odwecie Urząd Bezpieczeństwa aresztował członków jego najbliższej rodziny i spalił jego dom w Łękach Królewskich.
6 czerwca 1945 r. oddział Karlińskiego rozbił obóz pracy w Szczekanicy, w którym przebywali jego najbliżsi, i uwolnił wszystkich przetrzymywanych tam Polaków. Liczebność Ruchu Samoobrony Armii Krajowej i Narodu zwiększyła się do około 300 żołnierzy.