Rejestracja jeńców odbywała się nocą. Budzono żołnierzy i z całym „dobytkiem” kazano stawić się w wyznaczonym baraku. Komisja składała się z kilkunastu enkawudystów, mężczyzn i kobiet. Wszystkie posiadane przedmioty wykładano na stół, oglądano dłonie, jak wspomina jeniec, żeby sprawdzić, „czy nie pańskie”. Enkawudyści zadawali proste pytania: rok urodzenia, miejsce urodzenia i zamieszkania, zawód. Rejestrację powtarzali oni dwa lub trzykrotnie, by sprawdzić identyczność zeznań, zadawali dodatkowe pytania o stopień wojskowy, rodzaj jednostki i o to, gdzie zostało się zatrzymanym. W przypadku posiadania książeczki wojskowej, jeńcy nie mieli większych kłopotów, by potwierdzić zeznania.
Część żołnierzy po rejestracji i selekcji funkcjonariusze NKWD przekazali stronie niemieckiej, część zwolnili, w tym dużo narodowości białoruskiej i ukraińskiej.
Jeńcami tego obozu byli m.in.:
generał Stanisław Haller (zamordowany w Charkowie) generał Mieczysław Smorawiński (zamordowany w Katyniu) pułkownik Antoni Mosiewicz pilot Franciszek Malczewski kpt. Wacław Antoniewicz.
Przypisy
Bibliografia Gurjanow Aleksandr (red.), Убиты в Катыни, Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья», Moskwa 2015, . (ros.)
Kategoria:Obozy NKWD dla jeńców polskich Kategoria:Zbrodnia katyńska