23 stycznia 1928 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1928 w korpusie oficerów piechoty i 13. lokatą. Z dniem 1 kwietnia 1932 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowogródek na praktykę poborową. W grudniu tego roku został zatwierdzony na stanowisku komendanta PKU Nowogródek. W kwietniu 1934 został przeniesiony do PKU Toruń na stanowisko komendanta. Na tym stanowisku pozostał do września 1939. W międzyczasie (1 lipca 1938) kierowana przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Toruń, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”.

W czasie kampanii wrześniowej, ewakuowany w głąb kraju, wstąpił do Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”. 6 października 1939 dostał się do niemieckiej niewoli i został osadzony w Oflagu VII A Murnau. Po uwolnieniu z niewoli wrócił do Torunia. Tam zmarł i został pochowany na Cmentarzu Garnizonowym w Toruniu (sektor H, rząd 11, grób 8).

Był żonaty ze Stanisławą z Warzyńskich (1893–1971), z którą miał córkę Aleksandrę.