pojawiły się krótkie analizy gier wraz z prowizorycznym systemem punktacji. Wkrótce pojawiły się kolejne czasopisma: „” (1984, redaktor naczelny Armando Sánchez Blume) oraz „MSX Club” (1985–1990).
Już na automatach do gier swoje gry produkowały madrycka Cidelsa (, 1980; Altair, 1980; , 1981) oraz barcelońskie Tecfri (, 1983; , 1984). To jednak (1983) autorstwa , która oferowała takie środki wyrazu jak animacja wprowadzająca oraz przesuw ekranu w wielu kierunkach, zdobyła sławę za granicą (dystrybuowana jako Bugaboo) i stała się przebojem w Wielkiej Brytanii. Powodzenie utworu Suáreza zachęciło hiszpańskich artystów, programistów i muzyków do zaangażowania się w produkcję lokalnych gier; do głównych używanych platform sprzętowych zaliczały się Spectrum, Amstrad CPC i Commodore 64.
Wśród głównych producentów gier hiszpańskich z epoki wymienia się spółki , i . Spośród gier Dinamic powodzeniem cieszyły się zwłaszcza platformowa (1985) , znana z bardzo wysokiego poziomu trudności i niemożności jej ukończenia bez złamania zabezpieczeń, oraz (1986) tego samego programisty o komandosie przedzierającym się przez terytorium wroga.