Bezpośrednia interwencja wojskowa USA została tym samym zakończona, a walki między siłami wietnamskimi ustały na niecałą dobę. Porozumienie nie zostało ratyfikowane przez Senat USA.
Negocjacje, które doprowadziły do porozumienia, rozpoczęły się w 1968 roku po długich opóźnieniach. W wyniku porozumienia Międzynarodowa Komisja Kontroli (ICC) została zastąpiona Międzynarodową Komisją Kontroli i Nadzoru (ICCS), w skład której wchodziły Kanada, Polska, Węgry i Indonezja, aby monitorować wykonanie porozumienia. Głównymi negocjatorami byli amerykański doradca ds. bezpieczeństwa narodowego Henry Kissinger i członek północnowietnamskiego Biura Politycznego Lê Đức Thọ. Obaj mężczyźni otrzymali Pokojową Nagrodę Nobla w 1973 roku za swoje wysiłki, ale Lê Đức Thọ odmówił jej przyjęcia.
Postanowienia porozumienia były natychmiast i często łamane, zarówno przez siły północnowietnamskie, jak i południowowietnamskie, co pozostawało bez oficjalnej odpowiedzi ze strony Stanów Zjednoczonych. Otwarte walki wybuchły w marcu 1973 roku, a ofensywy północnowietnamskie powiększyły swoje terytorium do końca roku.