Po ślubie w 1900 roku wraz z mężem Henrykiem Ciemięgą osiadła w Załężu (późniejszej części Katowic), rozwijając tam działalność oświatową i organizacyjną. W 1903 roku była współzałożycielką, a później wieloletnią prezeską Czytelni dla Kobiet w Katowicach. Była także współzałożycielką Czytelni dla Kobiet w Załężu, powstałej w 1906 roku, która dała początek tamtejszemu polskiemu ruchowi kobiecemu i Towarzystwu Polek w Załężu.
W 1912 roku prowadziła się wraz z rodziną do Katowic, gdzie jej mąż objął stanowisko redaktora „Gazety Ludowej”. Ona sama dalej opiekowała się załęską czytelnią i była równocześnie czynna w organizacjach polskich w Katowicach. Na zebraniach wraz z mężem wygłaszała pogadanki, a ich dzieci wykonywały polskie pieśni patriotyczne. Część wykładów i wydarzeń patriotycznych urządzała natomiast potajemnie w mieszkaniach prywatnych. Za swoją działalność była prześladowana przez władze pruskie, które dokonywały w jej mieszkaniu rewizji, nakładały kary grzywny czy też wytaczały jej procesy sądowe.