Edward Whymper, inicjator wielu alpejskich wyczynów tamtego okresu, sportretował ją na rycinie The Club Room of Zermatt, in 1864 zamieszczonej w jego wspomnieniach Scrambles Amongst the Alps (wyd. 1871), choć ani w opisie tej ryciny, ani nigdzie indziej w tym utworze nie wspomniał o niej imiennie. Tanja Wirz (Wirz, 2007) w historii kobiecego alpinizmu w Szwajcarii wyjaśnia to sztywnością wiktoriańskiego obyczaju: Lucy Walker poważana była przez brytyjskich wspinaczy w Zermacie – była „jednym” z nich – ale podawanie jej imienia wykraczało poza konwenans. Drugą kobietą na rycinie, stojącą obok Lucy, jest wg Wirz prawdopodobnie Jane Walker, inną interpretację sugeruje Roche (Roche, 2020) w swojej pracy nt. alpinistek 2. połowy XIX wieku. lewo|mały|222x222px|W tyle od lewej Jacob Anderegg, M.J. Moore, Lucy Walker, Melchior Anderegg; pośrodku od lewej Miss Hughes, Horace Walker, Jane Walker, A.W. Moore;