W 1956, po obronie magisterium, zaczęła pracę w Muzeum Kultury i Sztuki Ludowej w Warszawie. W 1962 przeszła do pracy w Zakładzie Etnografii IHKM PAN w Warszawie. Pracowała w dziale wydawniczym. W 1964 wróciła do PME, gdzie pracowała do emerytury (1994). Prowadziła m.in. redakcję czasopisma „Zeszyty Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie”. Od 1972 była kierowniczką Działu Sztuki Ludowej, od 1991 specjalizowała się w zbiorach sztuki ludowej w Dziale Etnografii Polski i Europy. Pracując w PME, przyczyniła się do zwiększenia zbiorów rzeźby i malarstwa, szczególnie z zakresu współczesnej sztuki ludowej i naiwnej. Jej zasługą jest zgromadzenie najliczniejszej w Polsce kolekcji malowanych „dywanów” nad łóżka. Pogłębiała zainteresowanie wycinanką. Nabyte do muzeum eksponaty opracowała naukowo, dzięki czemu w PME powstały kolekcje reprezentacyjne w skali krajowej, katalogi naukowe, indeksy ikonograficzne i autorskie.