Czynniki takie jak obecność , umiejscowienie psa w grobie i pochówek obok ludzi mogą służyć jako oznaki opieki i symbolicznych intencji.
Różne znaleziska psów magdaleńskich datowane są na ok. 15 000–14 500 lat BP, co odpowiada początkowi późnego interstadiału glacjalnego i gwałtownym zmianom klimatu, kiedy to plejstoceński ustąpił miejsca lasom. Ludzie mogli poszukiwać psów myśliwskich w coraz bardziej „zamkniętych” warunkach ze względu na ich lepsze zdolności węchu i słuchu.
Historia odkrycia i badań
18 lutego 1914 r. robotnicy budujący tor dla wózków w kamieniołomie bazaltu Petera Uhrmachera w miejscowości koło Bonn, w Niemczech, odkryli dwa ludzkie szkielety, , zakopane w warstwie piaszczystej gliny między zwietrzałym bazaltem. Miejsce wykopalisk znajdowało się na górze , na południowym skraju Siedmiogórza. Niewłaściwe metody wydobycia częściowo zniszczyły grób, co prawdopodobnie przyczyniło się do utraty wielu kości. Uhrmacher poinformował lokalnego nauczyciela o odkrytych szczątkach, który, zdając sobie sprawę z ich znaczenia, poinformował archeologów z Uniwersytetu w Bonn.