Leokadia Ubysz-Borucka, nazywana również Borucką-Ubysz (ur. 1 czerwca 1919 w Moskwie, zm. 8 września 1989 w Warszawie) – polska biometryk, metodyk statystyki i nauczycielka akademicka.

Życiorys

Leokadia Helena Ubysz-Borucka była córką Franciszka Henryka Boruckiego i Elżbiety Tararuchin. Jej ojciec w roku 1905 w wieku 17 lat został aresztowany za udział w demonstracjach przeciwko caratowi i skazany na zesłanie na Syberię, skąd został uwolniony dopiero po Rewolucji Październikowej. W drodze powrotnej zatrzymał się na naukę w szkole handlowej w Moskwie, gdzie poznał i ożenił się z Elżbietą. Ich pierwsza córka Leokadia urodziła się w Moskwie, a po dwóch latach rodzina przeniosła się do Warszawy. Niestety matka jeszcze w Moskwie nabawiła się gruźlicy i zmarła w 1929 r., osierocając dwie córki. Leokadia Borucka zdała maturę w gimnazjum żeńskim w Warszawie w 1937 r. i rozpoczęła studia na Wydziale Ogrodniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW). Studia przerwała wojna. W czasie okupacji niemieckiej działała w konspiracji i brała udział w Powstaniu Warszawskim jako członkini Armii Krajowej.